به دلیل کووید-۱۹، کافه‌تریاهای مدارس، سالن‌های ورزشی و زمین‌های بازی در سراسر کشور ساکت و خاموش هستند. کاغذهای تصحیح‌نشده و کتاب‌های درسی گرد و خاک می‌گیرند و راهروهایی که زمانی پر از خنده‌های دانش‌آموزان بودند، خالی هستند. با این امید که این همه‌گیری توانایی یادگیری و رشد را به طور کامل از بین نبرد، معلمان در حال پیاده‌سازی سبک جدیدی از یادگیری هستند. ناگهان، خانه کلاس درس جدید است. به جای استفاده از اتوبوس مدرسه، دانش‌آموزان از فناوری‌هایی مانند لپ‌تاپ، آی‌پد و پلتفرم‌های دیجیتال مانند زوم و اسکولاجی برای ارتباط با معلمان خود استفاده می‌کنند. از یک سو، این زمان ایده‌آلی برای چنین تغییر آموزشی است. اگر این اتفاق حتی یک دهه پیش رخ می‌داد، سیستم‌های آموزشی ممکن بود تحت فشار این همه‌گیری فرو بپاشند. اما کودکان امروزی با فناوری آشنا هستند و اشتیاق سیری‌ناپذیری برای سرگرمی دارند. اگر والدین و معلمان بتوانند این اشتیاق را به سمت مواد آموزشی هدایت کنند، یادگیری الکترونیکی می‌تواند طبیعی و در عین حال مؤثر باشد. مزیت بالقوه دیگر این است که بسیاری از والدین اکنون فرصتی دارند تا آموزش فرزندان خود را بهتر و کامل‌تر درک کنند—اینکه چه چیزی به آن‌ها آموخته می‌شود و عملکرد آن‌ها در موضوعات اصلی چگونه است. پس از گذراندن این دوره، آن‌ها ممکن است اعتماد به نفس بیشتری برای به عهده گرفتن نقش آموزش در زندگی فرزندان خود پیدا کنند. و با بازگشت والدین به نقش معلم، حتی به طور نسبی، کودکان ممکن است دوباره به والدین خود برای هدایت و دانش نگاه کنند. اما این تغییر چالش‌های واقعی نیز دارد. تعداد کمی از معلمان برای چنین تحول کاملی در چنین زمان کوتاهی آماده بودند. و از آنجا که قرار گرفتن در محیطی جدید با مواد ناآشنا دشوار است، بسیاری از دانش‌آموزان از تماشای ویدئوهای آموزشی موجود که با روش‌ها و سبک‌های تدریس معلمان فعلی آن‌ها مطابقت نداشت، ناراحت شدند. و برای بسیاری از والدین، افزودن عنوان «معلم» تنها لایه دیگری از مسئولیت و تعهد را به آشفتگی مدیریت بقای کووید-۱۹ اضافه کرد. ما هنوز تأثیر کامل این تغییرات—چه خوب و چه بد—را مشخص نکرده‌ایم. همچنین نمی‌دانیم که این تغییرات تا چه حد پایدار هستند، به‌ویژه وقتی در کنار سایر سیستم‌های اجتماعی که دهه‌هاست وجود دارند، در نظر گرفته شوند. آنچه روشن است، این است که دانش‌آموزان، والدین و معلمان با گزینه‌های جایگزینی برای اشکال سنتی آموزش یکسان برای همه مواجه شده‌اند—رویکردهای مختلف به یادگیری. با این حال، این تغییرات ممکن است برای همه کارساز نباشند. به عنوان مثال، برخی از دانش‌آموزان با نیازهای ویژه که به کمک‌های فردی بیشتری نیاز دارند، ممکن است با ادامه یادگیری حضوری عملکرد بهتری داشته باشند. اما با توجه به اینکه والدین و معلمان سال‌هاست استدلال می‌کنند که کودکان مختلف به چیزهای متفاوتی نیاز دارند، دیدن پذیرش و پیشبرد اشکال مختلف یادگیری الکترونیکی ممکن است مردم را تشویق کند تا هر گزینه موجود را کاوش کنند، از جمله آموزش مبتنی بر شایستگی و شخصی‌سازی‌شده، به جای پذیرش صرف یک پیش‌فرض. راه‌هایی که ویروس کرونا/کووید-۱۹ به طور غیرمستقیم به آموزش سود رسانده است گرچه این تغییر دشوار بوده است، یادگیری الکترونیکی نیز مزایایی دارد: پذیرش آن به دانش‌آموزان مهارت‌های فناوری جدید و مرتبط می‌آموزد، به آن‌ها کمک می‌کند تا یاد بگیرند چگونه مسئولیت آموزش خود را بر عهده بگیرند (چون معلم آن‌ها نیست که آن‌ها را پیش ببرد) و به آن‌ها امکان می‌دهد منابع جدیدی را کشف کنند. و شاید مهم‌تر از همه، این روش استرس تلاش برای جا دادن همه چیز در کلاس‌های ۵۰ دقیقه‌ای را از بین می‌برد و به دانش‌آموزان اجازه می‌دهد زمان مورد نیاز خود را به یک تکلیف اختصاص دهند قبل از اینکه به سراغ بعدی بروند. حتی اگر یادگیری الکترونیکی به عنوان ابزاری ثانویه در مقایسه با استراتژی‌های آموزشی سنتی باقی بماند، بحران کووید-۱۹ فرصتی نادر برای مشاهده این است که چگونه اجرای گسترده‌تر آموزش دیجیتال می‌تواند کار معلمان مدارس دولتی را که در حال حاضر انجام می‌دهند، تکمیل کند. به عنوان مثال، اگر دانش‌آموزان بیشتری تصمیم بگیرند به دلیل اینکه این روش واقعاً برای آن‌ها بهتر کار می‌کند، در خانه به صورت آنلاین یاد بگیرند، معلمان ممکن است شاهد کاهش تعداد دانش‌آموزان در کلاس باشند که به آن‌ها امکان می‌دهد به دانش‌آموزان سنتی توجه فردی بیشتری بدهند. دانش‌آموزان همچنین می‌توانند انتخاب‌های بسیار بیشتری در مورد اینکه با کدام معلم یا متخصص کار کنند داشته باشند، زیرا می‌توانند از یادگیری الکترونیکی از راه دور برای ارتباط با هر معلمی در کشور یا جهان استفاده کنند. و یادگیری الکترونیکی می‌تواند به این معنا باشد که معلمان می‌توانند حس فراگیری و پایداری بیشتری را در طول سال تحصیلی حتی برای دانش‌آموزانی که باید مرتباً جابجا شوند، مانند کودکان تحت سرپرستی یا فرزندان خانواده‌های نظامی، فراهم کنند. صرف‌نظر از اینکه همه چیز چگونه پیش می‌رود، یادگیری الکترونیکی واقعیت کنونی ماست. برای اینکه این واقعیت تا حد ممکن برای همه روان و آسان باشد، در اینجا چند منبع آورده شده است که هر کسی می‌تواند در حالی که همه‌گیری کنونی ما را در خانه نگه داشته است، از آن‌ها استفاده کند. ۱. ژورنال به طور مداوم فهرست ابزارهای یادگیری الکترونیکی را که شرکت‌ها به صورت رایگان در زمان بسته بودن مدارس ارائه می‌دهند، به‌روزرسانی می‌کند که می‌توانید آن را اینجا پیدا کنید. ۲. وزارت آموزش ایالات متحده فهرستی از فعالیت‌های خانگی ارائه‌شده توسط آژانس‌های فدرال مختلف، از جمله ناسا و اسمیتسونیان، ایجاد کرده است که می‌توانید آن را اینجا پیدا کنید. نتیجه‌گیری یادگیری الکترونیکی اکنون در سطحی بی‌سابقه در حال رخ دادن است، زیرا باید از آن استفاده کنیم. اما این همیشه چنین نخواهد بود. با گذشت زمان، ما می‌توانیم انتخاب کنیم که آیا می‌خواهیم از آن استفاده کنیم یا نه. و بنابراین وظیفه ما در این لحظه جمع‌آوری هرچه بیشتر اطلاعات و داستان‌هاست و به این درک برسیم که آموزش همیشه یک کار در حال پیشرفت است. هرچه سیستم تحصیلی متنوع‌تر باشد، ما آزادتر و مؤثرتر هستیم و شانس ما برای اینکه واقعاً هیچ دانش‌آموزی را جا نگذاریم، بهتر است.